حشمت طبرزدی: ‌ جنبش دانشجویی ۱۸ تیر را گرامی بداریم

 
HTML tutorial

photo_2017-07-09_16-03-27سالگرد جنبش دانشجویی ۱۸ تیر فرصت مناسبی است تا با یاد اوری ان،به مهمترین مسائل جامعه و فرایند جنبش دموکراسی خواهی بپردازیم.بدون تردید دانشجویان و سایر جوانان در ۱۸ تیر ۷۸ نشان دادند که از نیروی بزرگی برای رهبری و راه اندازی جنبش ضد دیکتاتوری و رهایی بخش بر خوردار هستند.این نیروی نهفته اما سرکوب شده است.در مقایسه بین دو جنبش ۷۸ و ۸۸،این واقعیت روشن تر می شود.برای این که اگر چه جنبش سبز در سال ۸۸ بسیار گسترده تر،طولانی تر و با هزینه ی بسیار بالاتری بود اما رهبری،خواسته ها و نتایج ان به لحاظ کیفی،از جنبش دانشجویی ۷۸ نازل تر بود.رهبران و بدنه ی جنبش ۷۸ همچنان بر راه خود مبنی بر نفی دیکتاتوری مذهبی حاکم و تغییر رژیم مذهبی به رژیم سکولار دموکراسی وفادار مانده و جذب قدرت حاکم نشده اند اما،رهبران جنبش ۸۸ انجا که امکان برگشت به قدرت را پیدا کردند،فورا شعار های پیشین خود را فراموش کرده و اعلام کردند که جنبش ۸۸ صرفا ناشی از یک سوئ تفاهم بوده است!عناصر زیادی از جنبش ۸۸ جذب قدرت شده یا حتا برای بازتولید قدرت از دست رفته، اجازه دادند عناصر شناخته شده ی ضد جنبشی در ۷۸ و ۸۸، مثل هاشمی رفسنجانی،ناطق نوری و روحانی در جایگاه پرچمداری انها قرار بگیرند.در واقع منطق و دینامیزم حرکت انها به گونه ای است که اگر بقیه نیز در حصر و زندان نبوده و یا ممنوعیتی نداشتند،قطعا برگشت به قدرت با همین شرایط موجود ،خواست اصلی انها بود.برای این که خاستگاه و منطق جنبش دانشجویی ۷۸ معطوف به نفی دیکتاتوری و به دست اوردن حاکمیت ملی و دموکراسی سکولار بود اما خاستگاه جنبش ۸۸،ناظر بر برگشت به قدرت از دست رفته بود.
اینک و پس از ۱۸ سال پس از جنبش دانشجویی ۱۸ تیر،اصالت خواسته های دانشجویان در ان دوره برای جامعه ی سیاسی و جنبشی ایران روشن تر شده و اشکار گردیده که رژیم حاکم اصلاح پذیر نیست که از طریق جابه جایی، سرکوبگران دیروز و استمرار طلبان امروز،چنین اصلاحی صورت پذیرد.ایا تردیدی وجود دارد که شرایط امروز روحانی بسیار عقب مانده تر از شرایط دیروزی است که خاتمی حاکم بود؟ایا همین یک شاخص،نشانه ی شکست استمرار طلبان قدرت، نمی باشد؟
جوانان و دانشجویانی که جنبش دانشجویی ۱۸ تیر ۱۳۷۸، نتیجه ی مبارزات و تلاش های انها و البته با پشتیبانی از جامعه ی سیاسی و اپوزسیونی ایران در ان دوران بود،حماسه ای افریدند که به عنوان الگوی جنبش دموکراسی خواهی رهایی بخش و صلح امیز،مورد توجه ی ملت ایران است.
افتخار دارم به عنوان یکی از رهبران فعال دانشجویی در ان دوران،از شهیدان ان جنبش همچون عزت ابراهیم نژاد،زینالی و اکبر محمدی نام ببرم و از مبارزات زندانیان سیاسی ان دوران تجلیل کنم.
همچنین به همه ی مبارزین راه ازادی،دموکراسی و عدالت خواهی که برای رفاه،امنیت و ترقی ملت ایران و رهایی از استبداد ایدئولوژیک حاکم تلاش می کنند، توصیه کنم که نگاه خود را از حمایت دول خارجی و پارلمان های اروپا و امریکا بردارید و از مبارزات حق طلبانه اما صلح جویانه ی جوانان و به ویژه جنبش دانشجویی ، زنان،کارگران،اقوام،دگر باشان مذهبی ،حقوقدانان ،فرهنگیان و سایر طبقات اجتماعی ایران پشتیبانی کنید.
مردم ایران خواهان زندگی شرافتمندانه ای هستند و ما این خواست را با همه ی وجود و طی سالیانی زندگی در کف جامعه،مبارزه و زندان ،درک کرده و برای ان تلاش می کنیم.
مردم ایران فرزندان ۱۸ تیری خود را فراموش نکرده اند و می دانند ما نیز تا زنده ایم،فدایی ملت و ایران هستیم.مایل نیستیم هزینه ی ملت ایران بیشتر شود و در شرایط حاکم که دو بخش انتصابی و انتصخابی حکومت به جان هم افتاده و ملت را در فقر و بیکاری و نا امنی های گوناگون اجتماعی فرو برده ، همچون دیده بان هایی بیدار و اماده به پیکار، به همه ی طبقات اجتماعی اعلام می کنیم که اماده هستیم تا در شرایط خطرناک پیش رو و شرایط گذار از دیکتاتوری به دموکراسی و رسیدن به جامعه ی مترقی در تراز جامعه ی پیشروی جهانی، نقش تاریخی خود را ایفا کنیم.
فرزندان ۱۸ تیری ملت بزرگ ایران.
زنده باد ازادی،برقرار باد دموکراسی،گسسته باد زنجیر استبداد.
حشمت اله طبرزدی-۱۸ تیر ۱۳۹۶ خورشیدی.
تهران-ایران

آگهی‌ها

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.